Hij is raar maar waar de dominante in huis 🤪 Dus hoe braaf hij ook is, hij bepaalt. Ze daagt hem wel eens uit maar zal altijd wegrennen als hij er genoeg van heeft. De combi tussen hun 2 is goed maar niet perfect helaas. In de nacht zitten ze apart voor meerdere redenen maar door de dag zijn ze altijd samen als ze los zijn. Mocht ik ze samen in 1 hok opsluiten ben ik bang dat er ongelukken gaan gebeuren want zij is nogal een spook en hij gaat dan in de aanval maar zij is net niet onderdanig genoeg om het te blijven pikken dus met haar omvang en gewicht kan ze hem gewoon een kopje kleiner maken. Gelukkig heeft ze dat zelf nog niet door. Ook wordt zij vaker schijnzwanger en gaat dan een paar dagen nesten. Blijkbaar lokt hij een eisprong bij haar uit door toch wel eens op haar te rijden en hij blijft dit doen volgens de dierenarts omdat hij pas op 2j leeftijd is gecastreerd (op haar hoofd rijden is al genoeg om eentje uit te lokken, hij zit nooit op de juiste plaats 🫣) Die dagen zit ze echt opgesloten in haar ren want ze krijgt dan een blik in haar ogen alsof ze van de wereld af is en valt hem (en ons) dan wel echt menens aan. Ze nest dan een dag of 4, plukt haar haren uit en dan is het ook opeens klaar en doet ze weer normaal. Die dagen eet ze nauwelijks tot niets, zelfs het lekkerste bekijkt ze niet, ze is compleet weg uit de realiteit. Sterilisatie staat op het programma maar mijn konijnkundige dierenarts is ermee gestopt dus ik moet een andere zoeken plus we komen weer op dat punt van onhandelbaar uit dus ik kan haar geen medicatie toedienen of controle van de wonde uitvoeren... Ze staat er dan ergens 'alleen' voor en dat vind ik erg eng.
Ze lijken er geen problemen mee te hebben dat ze in de nacht apart zitten en weten eigenlijk ook niet beter.
Wat extra info over hem: hij is wel een zorgennijntje. Hij heeft het eerste jaar in een glazen bakje in een dierenwinkel gezeten en heeft er 12 weken over gedaan om uit zijn kooi te durven komen. Tot de dag van vandaag komt hij niet verder dan de grote matten en haar ren die vlakbij staat. Hij zal nooit richting de keuken of waar dan ook lopen. Hij heeft vaak haakjes aan zijn tanden en moet regelmatig onder narcose om deze bij te werken. Hij heeft ook al een gasbuikje gehad en een heel zeldzame infectie in de luchtwegen (de dierenarts was deze nog niet tegengekomen in zijn carrière). Maar toch heeft hij een sterk en koppig karakter en weet haar voorlopig wel de baas te houden terwijl zij als een simpele ziel het hele huis afbreekt 😆.
Buiten dit alles lijken ze het wel leuk te hebben. Ze spelen, verzorgen elkaar, liggen lekker samen, rennen uren aan een stuk achter elkaar met binkies,...
Ik zal sowieso weer wat meer eten gaan geven dan als dit te snel gaat. De weging is misschien ook niet zo nauwkeurig daar ik met haar in haar grote transportbox op een personenweegschaal moet gaan staan. Want ook daar: niet handelbaar of op te pakken 😬
(ik heb soms wel eens spijt dat ik 'geluisterd' heb naar de adviezen van een konijn nooit op te pakken want dat is eng enz. Maar ik had het beter wel gedaan, ze was maar 10 weken oud dus was er waarschijnlijk wel gewoon aan kunnen worden. Nu zit ik met een groot konijn waarvan ik niet eens haar kontje kan schoonmaken of haar nagels kan knippen en die compleet in een dwangbuis gehouden moet worden als ik naar de dierenarts moet. Maar ok.. het is wat het is, ik kan de klok niet terug draaien)